Annabi Muhammad bn Abdullahi bn
Abdul Muddalib bn Hashim bn Abdul Manaf, wanda tushen bishiyar zuriyarsa mai
daraja ta tuke ga Annabi Ibrahim Khalil (a.s), Daga cikin sunayensa (Amincin
Allah Ya Kara Tabbata Garaeshi Da Iyalansa Tsarkaka) da suka zo cikin Alkur'ani
akwai Khatamul Anbiya’i, AL’ummy, Almuzammil, Almudassiri, Annazir, Almubiin, Alkareem,
Annur, Anni’imah. Ar-Rahmah, Al-Abd, Ar-Ra’uuf, kuma ana masa Alkunya da Abul
Qasim, Abu Ibrahim, ana masa laqabi da Almusdafa.
An haife shi (amincin Allah da amincinsa su tabbata a gare shi da alayensa da sahabbansa tsarkaka) a safiyar ranar Juma’ah 17 Rabi’ul Awwal, shekara 40 kafin aiko shi (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya yi daidai da shekarar 571 Miladiyya a birnin Makka.
Wanda wannan shekarar its ake kira da (shekarar giwaye), a cikinta ne Makka ta fuskanci zaluncin Abrahtal Habashi, ma'abucin rundunar giwaye, sai Allah Ya sa makircinsu ya zama kais u ga bata, kamar yadda ya zo a cikin Suratul Fil cikin Qur'ani Mai tsarki.
Mahaifiyarsa ita ce: Sayyidh Aminah ‘Yar Wahb dan Abdul Manaf, matarsa kuma wacce ya fara aura Sayyidah Khadija bint Khuweylid Al-Asadi, mahaifiyar Sayyidah Fatimatuz -Zahra (amincin Allah ya tabbata a gare ta), kuma sai bayan wafatinta ya auri sauran matansa.
Manzon Allah (SAWA) ya rayu da Annabcinsa na tsawon shekaru 63, Annabcinsa kuwa dauki shekaru 23 ne.
Mahaifiyarsa ta dauki cikinsa a ranekunTashriq ta ce: Ban sami wata wahala a gare shi ba har sai da na haife shi.
Wani lokaci Babansa Abdullahi da Mahaifiyarsa wadda take dauke da cikinsa suka fita kasuwanci zuwa Sham, bayan ya dawo sai ya je ya ziyarci baffaninsa Banu Najjar a Madina, a lokacin ne ya yi rashin lafiya har ya rasu a can aka binne shi. Wanda kena ya rasu yayin da Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya kasance ana dauke da cikinsa.
Mahaifinsa Abdullah ba yada dukiya mai tarin yawa, ya bar masa rakuma biyar, garken tumaki, da wata kuyanga mai suna Barakah, ana mata alkunya da Ummu Ayman, ita ce ta raini Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wa Alihi Wasallam).
A lokacin da Abdul Muttalib – Kakan Manzon Allah (Sallallahu Alaihi Wasallam) ya ji labarin haihuwar Annabi, sai ya yi farin ciki matuka, ya shiga ya ga Sayyidah Amina (AS), sannan zauna a wajenta ya na mai rokon Allah yana gode masa da abin da ya ba shi, ya ce:
الحمد لله الذی أعطانی ** هذا الغلام الطیّب الأردان
قد ساد فی المهد على الغلمان ** أُعیذه بالله ذی الأرکان
حتّى أراه بالغ البنیان ** أُعیذه من شرّ ذی شنان
من حاسد مضطرب العنان.
Godiya ta tabbata ga Allah daya bani ** wannan kyakkyawan yaro nagari
Hakika ya shugabanci samari tun yana zanen goyo ** Ina nema masa tsarin Allah, Maɗaukaki ma’abocin ginshiƙai
Har ya zamo na gan shi ya zamo babban matashi ** Ina nema masa tsari daga sharrin Shaidan
Daga mai hassada da yake cikin rudu.
Nana Suwaibah, baiwar Abu Lahab, ita ta fara shayar da shi nono da nonon danta Masruh na ‘yan kwanaki kafin Nana Halimatus -Saadiya ta ta zo Makka, wacce gabaninsa ta shayar da baffansa Hamza (amincin Allah su tabbata a gare shi da alayensa).
Manzon Allah (tsira da amincin Allah su tabbata a gare shi da alayensa) da Uwargidansa Khadija suna karrama Suwaiba, kuma Abu Lahab ya ‘yanta ta bayan Hijira, Manzon (SAWA) ya kasance daga Madina yana aiko mata da kayan tufafi yana sada zumuncinta a har ta rasu.
